– Co to za diabelstwo?.. – wyszeptał z przerażeniem szkolny łobuz, gdy zobaczył twarz osoby, która stanęła w obronie cichej i skromnej dziewczyny, nad którą się znęcał. 😨😨
Głośny dźwięk policzka rozległ się na szkolnym korytarzu tak nagle, że wszyscy odruchowo się odwrócili.
Podręczniki wypadły z rąk Mii i rozsypały się po podłodze, a sama dziewczyna po silnym uderzeniu zachwiała się i uderzyła plecami o metalowe szafki. Na jej twarzy natychmiast pojawił się wyraz bólu, a w oczach zabłysły łzy, które ze wszystkich sił próbowała powstrzymać.
Wokół stały dziesiątki uczniów, lecz nikt nie odważył się zareagować, ponieważ wszyscy wiedzieli, jak niebezpieczny potrafi być Derek Hunter, jeśli ktoś stanie mu na drodze.
– Może teraz nauczysz się okazywać szacunek – powiedział chłodno, patrząc na nią z góry.
Derek patrzył na Mię z zadowolonym uśmiechem, jakby właśnie udowodnił wszystkim, że wolno mu absolutnie wszystko. Był przekonany, że po raz kolejny ujdzie mu to na sucho, tak jak zdarzało się już wiele razy wcześniej.
Mia powoli uniosła dłoń do piekącego policzka, starając się nie pokazać, jak bardzo cierpi i jak bardzo się boi.
Na korytarzu zapadła ciężka cisza i wydawało się, że na tym upokorzenie się zakończy, lecz nagle za plecami Dereka rozległ się spokojny, ale stanowczy głos:
– Hej, odwróć się.
Głos zabrzmiał tak niespodziewanie, że Derek natychmiast się spiął.
Powoli się odwrócił i zobaczył, jak ktoś pewnym krokiem zbliża się do niego.
😱 Gdy ujrzał twarz zbliżającej się osoby, przerażony cofnął się i drżącym głosem powiedział:
– Co to za diabelstwo?..
Ciąg dalszy w pierwszym komentarzu👇👇
Przed nim stała dziewczyna, która wyglądała jak dokładna kopia Mii. Te same rysy twarzy, to samo spojrzenie, nawet fryzura była niemal identyczna.
Przez kilka sekund na korytarzu panowała ciężka cisza, a wszyscy patrzyli raz na Mię, raz na nieznajomą, próbując zrozumieć, co się dzieje.
Nieznajoma zatrzymała się obok swojej siostry i spokojnie spojrzała na Dereka. W jej oczach nie było strachu, jedynie chłodna pewność siebie.
– Jestem Laura, jej siostra bliźniaczka – powiedziała cicho. – I w przeciwieństwie do Mii nie mam zwyczaju milczeć.
Derek nerwowo się uśmiechnął, próbując ukryć strach, lecz jego ręce wyraźnie drżały. Nie wyglądał już tak pewnie siebie jak jeszcze minutę wcześniej.
Laura wyjęła telefon i włączyła nagrywanie. Okazało się, że cały incydent, począwszy od policzka, został już zarejestrowany na wideo. Co więcej, za jej plecami stał nauczyciel, który usłyszał hałas i zdążył zobaczyć wszystko na własne oczy.
Twarz Dereka natychmiast się zmieniła. Zrozumiał, że po raz pierwszy nie uda mu się uniknąć odpowiedzialności. Już następnego dnia został zawieszony w prawach ucznia, a rodzice poszkodowanej dziewczyny złożyli oficjalną skargę.
Mia przez długi czas nie mogła dojść do siebie, lecz właśnie tego dnia zrozumiała ważną rzecz: milczenie czyni prześladowcę silniejszym, a prawda prędzej czy później i tak wychodzi na jaw. A Derek po raz pierwszy w życiu uświadomił sobie, że każdy czyn niesie za sobą konsekwencje.
